çılgın londra geceleri

böyle bir başlık atıp içini çılgınlar gibi doldurmayı çok isterdim, ama ben o kişi değilim.

ben yaşamadığı kısmı yaşadığı kısmından daha fazla hayatını oluşturan kişiyim.

söylenmemiş ama akıldan yüzlerce kez versiyonlu yaşanmış diyalogların, gidilmemiş ama gitme planı yapılmış yerlerin, hissedilmiş ama bulunmamış aşkların kişisi.

çok mu arabesk, bana da öyle geldi okuyunca.

ama silmeyeceğim, bu defa, yazılmış ama silinmemiş sözlerin kişisi olarak. (abavvvv)

kendi çapımda yaptığım az buçuk şeyler var, ama onlar sayılmaz. deniz kenarına gidip sadece ayak parmaklarını denize sokmak gibi çünkü, o kadar.

neyse commercial street'ten bi commercial, covent garden'dan güneşli iki sıcaklık.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kimse seni izlemiyormuscasina yasa!

Ne kadar kendimiz icin yasadigimizi daha yogun dusunuyorum bu aralar. Yasadigimiz, kurmaya calistigimiz hayat ne kadar kendimiz icin, ne kadari cevre icin? Sahnede herkes bizi izleyip bir sonraki adimimiz ne olacak, basaracak miyiz, dusecek miyiz diye merak ediyormus gibi yasiyoruz biraz . Sunu da biliyorum; kendimize bictigimiz bir giysi var, kendi normalimiz, kendi standardimiz, hayaller ve planlarimiz ... onlarin olma ihtimaliyle hayata baglanip, olmama umutsuzluguyla dertleniyoruz. Bu hayaller, umutlar falan asgari olcude bir sart gerektiriyor, sistemin icinde olmak. Sistemin icinde olmak ise ekonomik dunyayla dirsek temasinin olmasi demek, carklarin biri ya da bir parcasi olmak demek. Eger sistem disindaysan, yani somurulmesine izin verdigin emegin karsiliginda bir gelirin yoksa, umutlar ve hayaller gundem disina dusuyor . Zira belirsizlik, "onumuzdeki sene tatile nereye gitsem" seviyesinden "onumuzdeki ay halen bu hayati yasiyor olabilecek miyim" seviyesine g...

Devamı

Planladigim sey bu degildi

Hosbulduk! Bu ara butunlesik saglikli yasam amaciyla (tercumesi akil sagligimi korumak) gunluk 20-30dk arasi yuruyus yaptigim parkin kapisi. Yani amacim senede bir, iki senede bir yazmak degildi buraya. Aklima estikce bile yazamadim. Zannetme ki unuttum, iki senedir aklima bir cok kez geldi buraya bir seyler dokmek veya paylasmak. Bir cok gezi yaptim mesela sevdiklerimle (Nantes, Ibiza, Lisbon, Valencia, Brittany, Limoges, Guney Afrika, Los Angeles-San Francisco, Kas), onlari aktarmak istedim ara ara, sonra zaman uzayinca amaaan dedim ve isin kolayina kacip instagram postu olarak yayinladim. Sonra birkac kez canim cokca sikildi, genel hayatla, dünyada ve turkiye'de olanlarla ilgili olarak bu. Son 1 senedir de dunyada olup bitenler bayagi domine eder oldu duygu ve dusuncelerimi. Insanlik olarak nereye gittigimizi sorguluyorum. AI ve robotlar bizim icin tehlike mi diye dusunurken, bizzat insanligin kendisi icin en buyuk tehlike oldugunu goruyoruz. Tabii AI ve robotlar neden te...

Devamı

bosluk-finilfih

kesin bir yerlerde, bir dilde, "aklindan yuzlerce cumle gecirip hicbirsey soylememek" anlamina gelen tek bir kelime vardir, yoksa da ben hemen yaratiyorum: "finilfih" bu aralar finilfihim biraz. yazacak dusuncem, anlatacak duygum olmadigindan degil. sacma sapan seyler de var, cok tatli seyler de. sadece paylasima kapaliyim bu ara, gecer ama yakinda.

Devamı

Not About You

Bu Blogda Ara